Esfandgan

جشن اسفندگان و روز زن و روز مادر بر همه خجسته باد !

پروفسور محمود حسابی

خلاصه ای از زندگینامه ی دانشمندی بزرگ و جهانی از فرزندان ایران زمین

استاد دکتر محمود حسابی چهره ی برجسته ی علم و فرهنگ معاصر و بنیانگذار فیزیک نوین ایران در سال 1281 خورشیدی از پدر و مادر تفرشی متولد شدند. در 7 سالگی تحصیلات ابتدایی خود را در بیروت با تنگدستی و مرارتهای غربت آغاز نمودند. از ابتدا تا پایان تمامی تحصیلات عالیه در میان هم شاگردیهایی که از کشورهای مختلف بودند رتبه ی نخست را حائز گردیدند، در منزل قرآن کریم، گلستان و بوستان سعدی، غزلیات حافظ و منشآت قائم مقام را نزد مادرشان خانم گوهرشاد حسابی آموختند. در نخستین تابستانی که مصادف با جنگ جهانی اوّل بود زبان انگلیسی را به تنهایی فرا گرفتند. در چند رشته ی ورزشی کسب موفقیت نمودند در شنا دارای دیپلم نجات غریق شدند.
با موسیقی سنتّی ایران و موسیقی کلاسیک غربی به خوبی آشنا بودند و در نواختن ویولن و پیانو تبحّر داشتند. پروفسور محمود حسابی مدارج عالی تحصیلی را بدین شرح طی نمودند:
لیسانس ادبیات 1920 از دانشگاه آمریکایی بیروت در 17 سالگی، مهندسی راه و ساختمان 1922 در 19 سالگی، دروس پزشکی دانشگاه آمریکایی بیروت، دانشنامه ی ریاضی، نجوم و ستاره شناسی، دانشنامه ی بیولوژی (زیست شناسی)، مهندسی برق 1925 از دانشکده ی برق اکول سوپریوردو الکتریسیته پاریس، مدرک مهندسی معدن (پاریس)، دکترای فیزیک از دانشگاه سوربن پاریس 1927 .
استاد دکتر محمود حسابی به جز فارسی چهار زبان زنده ی دنیا فرانسه، انگلیسی، آلمانی و عربی را برای مطالعه و صحبت مورد استفاده قرار می دادند. همچنین به زبانهای سانسکریت، یونانی، لاتین، پهلوی، اوستا، ترکی، و ایتالیایی اشراف داشتند و آن را در تحقیقات علمی خود بخصوص در امر واژه گزینی زبان فارسی به کار می بردند.
دکتر محمود حسابی در طول عمر گرانمایه ی خود مصدر مشاغل و خدمات علمی و فرهنگی متعدّدی بودند. تأسیس مراکز علمی نظیر مدرسه ی مهندسی وزارت راه، دارالمعلّمین عالی، و دانشسرای عالی، نوشتن قانون دانشگاه، تأسیس دانشگاه تهران و بنیانگذاری دانشکده های فنّی و علوم از برجسته ترین خدمات فرهنگی ایشان می باشد.
داشتن چند هزار دانشجو، فعالیت در دو نسل کاری و تربیت 7 نسل استاد، شاخص عمده ی این بزرگمرد است.
از مشاغل و اقدامات مهم استاد، اولین نقشه برداری از راه ساحلی سراسری بنادر میان خلیج فارس، اولین راه تهران به شمشک، ساخت اولین رادیو در کشور، مأموریت خلع ید از شرکت نفت انگلیس، اولین رئیس هیئت مدیره و مدیر عامل شرکت ملی نفت ایران، وزیر فرهنگ در دولت دکتر محمّد مصدق، ریاست و استادی در دانشکده های فنّی و علوم دانشگاه تهران و تدریس در دانشگاه تا سن 90 سالگی از ویژگیهای این استاد است. همچنین بنیانگذاری مؤسسه ی ژئوفیزیک، تأسیس سازمان انرژی اتمی، ایجاد اوّلین دستگاه هواشناسی، پایه گذاری انجمن موسیقی ایران، تشکیل فرهنگستان زبان ایران، تدوین قانون و تشکیل مؤسسه ی استاندارد، تأسیس اوّلین بیمارستان خصوصی ایران، پایه گذاری اوّلین مدرسه ی عشایری در ایران (لرستان)، ایجاد اوّلین رصدخانه ی نوین در ایران (تعقیب ماهواره ها)، نمایانگر گوشه ی دیگری از خدمات پروفسور حسابی به کشور می باشد.
در زمینه ی تحقیق علمی تاکنون 23 مقاله، رساله و کتاب به وسیله استاد چاپ شده است که در بر گیرنده ی زمینه های مختلف به ویژه فیزیک مدرن، واژه های علمی، زبان فارسی و مباحث علمی گوناگون می باشد.
تئوری بی نهایت بودن ذرّات این دانشمند ایرانی در میان فیزیکدانان جهان شناخته شده است. نشان کومان دولوژیون دونور بزرگترین نشان علمی کشور فرانسه به همین مناسبت به ایشان اهدا گردید.
طی سالها تحقیق و مطالعات علمی در دانشگاههای معتبر عالم با دانشمندان بزرگ جهان نظیر پروفسور اینشتین، شرودینگر، بورن، فرمی ، و چندین فیزیکدان دیگر و همچنین علمای بزرگ مانند راسل و آندره زید همکاری و تبادل نظر نموده وایشان تنها شاگرد ایرانی پروفسور آلبرت اینشتین بودند.
در سال 1366 در کنگره 60 سال فیزیک ایران که به مناسبت بزرگداشت استاد برگزار شد از خدمات دکتر حسابی به عنوان پدر فیزیک ایران قدردانی به عمل آمد. باشد تا جوانان، راه این دانشمند گرانقدر و انسان والا را بپویند.
پروفسور محمود حسابی در 12 شهریور سال 1371 هنگام معالجه ی بیماری قلبی در بیمارستاندانشگاه ژنو بدرود حیات گفتند. راهشان پر رهرو و یادشان گرامی باد.

اهورا مزدا خدای زرتشت

نه قومی برگزیده دارد و نه با زبان ویژه ای برای کسانی وحی می فرستد و نه گروهی از آفریدگان خویش را مامور کشتار گروهی دیگر می کند و نه خودش شبانه چند هزار نفر از بندگانش (فرزندان مصریان) را از میان می برد و نه بابت لغزشهائی که خودش برای این بندگان خواسته است آنها را بسوی آتش و مار و عقرب به جهانی دیگر روانه می کند.
او دستگاه بیکران آفرینش را برای زمین ما که ذره ای ناچیز در این دستگاه است نیافریده، بلکه او جوهر راستی و سرآغاز راستی است. او به هستی آورنده خرد و آغاز و پایان نظامی است بنام « اشا» که میلیاردها کهکشان را با میلیاردها خورشید آنها را از میلیاردها سال پیش با خرد بیکران خود در گردش دارد. است.
او برتر و پاک تر از آن است که ما او را درگیر مسائل فرومایه زندگی چند انسان گمراه بکنیم. او اهورا مزداست. او خوشبختی و شادی و شکوفائی را برای جانداران این زمین آفریده .او آزادی گزینش را آفریده تا انسانها بتوانند راه و روش وشیوه زندگی خود را بدلخواه خود گزینش کنند.او آرامش را آفریده تا مردمان زندگی اسوده داشته باشند. او اندیشه نیک را آفریده تا زنان ومردان را به سوی بخش پرفروغ زندگی راهنمائی کند. او چیرگی به خود را آفریده تا مردمان را از لغزشهای نا خواسته زندگی دور نگاه دارد. او تکا مل و رسا ئئ را آفریده تا مردمان هر روز، هم خود و هم این جهان را تازه تر و نوتر کرده و پیشرفت دهند. و سر انجام او جاودانگی را آفریده تا زنان و مردانی را که با او در روند آفرینش همکاری کرده و در خوشبخت کردن خود و دیگران و این جهان گام برداشته اند در «سرای مینوی سرود»، جاودانه با فروغ خود و در فروغ خود روشنی بخشد.
او هیچگاه آفریده گان خود را «بنده و برده» خود ننامیده بلکه همیشه آنها را « دوست و همکار» مینامد. دوست وهمکار برای بهتر کردن و خوشبخت کردن این کره که ما انرا زمین مینامیم.
این نیک بختی استثنائی ایرانیان بود که این آئین بی همتا از سرزمین آنها بر خیزد تا به تمام جهان نور بیافشاند.

بود مردمی کیش و آیین ما      نگیرد خرد ُخرده بر دین ما
بیاریم باز آب رفته بجوی            مگر زان بیابیم باز آبروی
(فردوسی)

 

منبع : نشریه الکترونیک زرتشت : پیامبر اهورائی ایران زمین

جشن سده

جشن سده خجسته باد

Bahmangan

جشن بهمنگان و روز مرد و روز پدر بر همه خجسته باد!

سد سيوند را آبگيری نكنيد

«پس بنگرید سرانجام كسانی كه پیش از شما بودند چه شد» - قرآن كریم

آگاهید كه قرار است با موافقت رییس «سازمان میراث فرهنگی و صنایع دستی و گردشگری»، آبگیری سد سیوند كه در شمال شهر شیراز و درون تنگه‌ی بُلاغی - میان دو دشت مُرغاب (پاسارگاد) و مرودشت - ‏‏مراحل پایانی ساخت خود را می‌گذراند، آغاز ‌شود.
شایسته‌ی اشاره است، تنگه‌ی بلاغی یكی از كم‌مانندترین موزه‌های طبیعی و زنده‌ی ایران است كه روند زندگى در آن در یك درازاى شگفت‌انگیز ده هزارساله قطع نشده است. به عبارتی دیگر در آن می‌توان از همه‌ی این دوره‌های پیشاتاریخی و تاریخی (باستانی، اسلامی،...) اسنادی را به‌دست آورد كه نه‌تنها خود آن اسناد از اهمیت به‌سزایی در بررسی و شناخت تاریخ و فرهنگ ما برخوردارند (كه آبگیری آن سد می‌تواند همه‌ی این آثار را به زیر غبار فراموشی و شاید نابودی ببرد)، بلكه خود تنگه یكی از ارزشمندترین سندهای تاریخ ایران است. هم‌چنین رطوبت برخاسته از دریاچه‌ی پشت سد در درازمدت بر زیست‌بوم منطقه تأثیر گذاشته و با پدید آوردن و رشد دادن گیاهان مخرب بر روی سازه‌های دشت پاسارگاد، به ویژه آرامگاه كوروش بزرگ (نماد جهانی ارج‌گزاری به حقوق بشر، و كسی كه به تعبیر علامه طباطبایی در كتاب دینی ما از وی زیر نام «ذوالقرنین» به نیكی یاد شده است)، اثرات ویران‌گری بر این یادمان‌های گران‌قدر خواهد داشت.
از این‌رو می‌خواهیم كه این سد آبگیری نشود چرا كه نه‌تنها مطالعات جامع و دقیق كارشناسی هنوز به پایان نرسیده، بلكه نتایج آنچه هم كه تاكنون انجام شده دقیقا بر فاجعه‌بار بودن آبگیری این سد مهر تأیید زده است: از میان رفتن كهن‌ترین راه بازمانده‌ی جهانی، خدشه‌دار شدن ثبت جهانی پاسارگاد، تخریب سازه‌های باستانی بر اثر بالا آمدن میزان آب‌های زیرزمینی، از میان رفتن گذرگاه تاریخی عشایر و مراتع آن‌ها، محو وضعیت توپوگرافی منطقه‌ی بلاغی، احتمال وقوع زمین‌لرزه پس از آبگیری سد سیوند، آسیب‌های زیست‌محیطی ناشی از آبگیری سد هم‌چون نابودی حداقل 8 هزار اصله درخت 500 ساله و هزاران هكتار مرتع و زمین مرغوب كشاورزی و خاك و هم‌چنین گنجینه‌ی ژنتیکی غنی تنگه، و مهم‌تر از همه، تشویش افكار عمومی و از دست رفتن اعتماد، آسیب‌هایی است كه از آبگیری سد سیوند حاصل می‌شود. سرمایه‌ی ملی هزینه‌شده برای ساخت این سد - كه متأسفانه اكثر آن در یك‌سال اخیر و هم‌زمان با اعتراض‌ها به ساخت آن، هزینه شده است - هیچ قابل قیاس با سرمایه‌ی انسانی و اثر روانی ناگواری نیست كه بر ایرانیان دوستدار میراث فرهنگی این مرز و بوم خواهد داشت، اثری كه شاید بر روند وقایع آتی ایران تأثیرگذار باشد.
خوانندگان گرامی، هم‌میهنان ارجمند،‏ مسئولان كشوری!
نمی‌دانیم كه از روند پر شتاب ویران‌سازی آثار تاریخی این سرزمین • در كنار هجمه‌های وسیع به خود تاریخ و دستاوردهای معنوی نیاكان خردمندمان • تا چه میزان آگاه هستید ولی قطعا نیك آگاهید كه شناخت بهتر تاریخ و فرهنگ دیرینه¬سالمان • كه یادمان‌هایی چون آن‌چه در دشت پاسارگاد هست، نمادهای آنان به شمار می‌روند - در ایستادگی امروز ما در برابر فرهنگ¬های دیگر نقشی به سزا دارد. شوربختانه هر روز بر بلندای سیل بنیان‌كن تخریب میراث فرهنگی - چه غارت غیرقانونی آن و چه تخریب قانونی آن در لفافه‌ی عمران - افزوده می‌شود. آبگیری و راه‌اندازی این سد كه - به درست یا غلط - به نماد مبارزه با بخشی از تاریخ ایران تبدیل شده است، نقطه‌ی اوج چنین حركتی است و این در حالی که سرزمین ما تنها سرزمینی است که هر چند «پر فراز و نشیب»‌ترین تاریخ را در جهان داشته، هنوز با ریشه‌ی فرهنگی و انسان‌ساز خود در ارتباط بوده و دچار گسست تاریخی نشده است.
باز تأكید می‌كنیم خواهان توقف ساخت سد سیوند و عدم آبگیری آن هستیم