Paradox

تناقض

فروردینگان خجسته باد

روز نوزدهم هر ماه «فروردين» نام دارد و نوزدهم فروردين جشنی برگزار میشود، به نام «فروردينگان» كه به آن «فرودگ» نيز میگويند. «فروردين» به معنای «فروهرها» و ماه فروردین اصلا ماه فروهرها و اين جشن در تجليل از فروهرهاست. فروهر (Frawahr) كه صورت اوستايی آن فروشی (Fravashi) و صورت پارسی باستان آن فرورتی (Fra-vrti) است، يکی از موجودات اساطيری ايران و از بحث انگيز‌ترين آنهاست. هر انسانی از پنج عنصر تشكيل شده است: روان، جان (اساس زندگی)، فروشی («خود» آسمانی او)، وجدان و تن. فروهر يا فروشی بخشی از وجود مينوی انسان است كه روح محافظ اوست. هر بدی كه آدمی بر زمين كند، بر «خود آسمانی او تاثير نمی‌گذارد و فقط وجود زمينی انسان است كه به سبب گناهانش در دوزخ رنج می‌برد. به عبارت ديگر، فروهر روح پاسبان آدمی است كه پيش از تولد وجود دارد و پس از مرگ نيز باقی میماند. روان پس از مرگ به فروشی خود میپيوندد. از آنجا كه فروهر‌ها يكسره پاك‌اند، از ياوران نيروهای اهورايي به شمار می‌آيند و اهورا‌مزدا را در نبرد با اهريمن ياری میکنند. آنان همچون «سواران دلاور نيزه به دست» به صف ايستاده‌اند و مانع فرار اهريمن از جهان روشنی می‌شوند كه با زور در آن وارد شده بود.
عقیده به فروشی باوری پیش زرتشتی و متعلق به دوران آریایی ‌هاست. باوری كه محكم و با قدرت به دین زرتشت راه یافت و كاملا رنگ دینی به خود گرفت.
جشن‌های نوروزی و ماه فروردین با فروهرها پیوند خورده است چون عقیده بر این است كه در این ایام سال، فروهرها به زمین فرود می ‌آیند و به خانه ‌های سابق خویش می روند. پس مردم باید برای پیشواز آنان خانه را پاكیزه كنند، برای هدایت آنان آتش بیفروزند و در این روزها، بوی های خوش در آتش نهند و روان‌ها را ستایش كنند و اوستا بخوانند تا روان‌ها آسایش داشته باشند و با شادی و نشاط باشند و بركت ارزانی دارند. در این روزها، به هیچ كاری نباید دست زد، مگر انجام وظایف و كار نیك تا اینكه فروشی‌ها با رضایت خاطر به جای‌های خویش برگردند و خوبی بخواهند و در پایان جشن، روان‌ها را بدرود می ‌گویند. در روز نوزدهم فروردین، روز جشن فروردینگان مراسم خاصی در بزرگداشت این موجودات مینوی و در بعدی گسترده‌تر، در بزرگداشت روان درگذشتگان برگزار می‌شد، كه هنوز در میان هموطنان زردشتی، به خصوص در یزد، با تشریفات خاصی برگزار می شود.

ما می توانیم به روزنامه‌نگار افغانی در آستانه اعدام کمک کنیم

سید پرویز کامبخش، بیست و سه ساله است و دانشجوی دانشگاه (پوهنتون) بلخ در رشته روزنامه‌نگاری. چند ماه قبل پرویز، مقاله ای که در مورد برخورد فرودست با زنان در اسلام صحبت می کرده از اینترنت دانلود کرده و آن را به دوستان خود داده است.

ماه اکتبر سال گذشته (تقریبا سه ماه قبل)، دادگاه شریعت افغانستان این روزنامه نگار جوان روزنامه جهان نو را به مرگ محکوم کرده است. شاکی او یک فرد حقیقی بوده و «جرم» او کفر.

بر اساس اخبار، دادگاه او بدون شاهد و وکیل برگزار شده و بنا به روزنامه The Independent، این هفته سنای افغانستان هم حکم را تایید کرده است.

به دیگر روزنامه نگاران نیز گفته شده که در صورت حمایت از کامبخش، زندانی خواهند شد. روزنامه The Independent یک کمپین برای حمایت از پرویز کامبخش به راه انداخته تا در این مورد مقامات انگلیسی را وادار به مذاکره با مقامات افغان کند. من آن را امضا کرده ام.
عکس متعلق به ریوترز است و منبع اصلی مقاله اینجا است

Executions by stoning in Iran

From Amnesty’s Project Blog team
By Steve B, 15th Jan 2008
We have a new report out today on Iran, about the horrific practice of stoning people to death. The death penalty is wrong in all cases – we’ve just been crowded round the TV watching Kenny Richey being interviewed by This Morning after his release from 21 years on death row in the US – but in the case of stoning in Iran it just gets worse and worse.
As our report and the Telegraph’s coverage states, stoning is deliberately cruel. The Iranian penal code states that the stones used must be big enough to cause pain but not so big that they kill the person too quickly. Horrific. There’s some more info about how stoning works in the Creditdebtlife blog (written by a different Steve, not me).
The Daily Mail also covered the report and has taken an interest in the subject in the past – there’s a story plus a rather distressing image here.
The injustice is further compounded by unfair trials, and by the fact that stoning is often used as a punishment for adultery – a ‘crime’ that should certainly not be a capital offence. Stoning is disproportionately inflicted upon women – because they are treated unequally by the courts, and because more Iranian women are illiterate and hence can be coerced into signing confessions to crimes that they did not commit. This inequality is borne out in the numbers awaiting execution by stoning – currently nine women and two men, despite a supposed moratorium since 2002.
One case we’ve highlighted is that of Kobra N, who is in Tabriz prison in north-west Iran. She was allegedly forced into prostitution by her husband, a heroin addict who was violent towards her. In 1995, after a severe beating by her husband, she told one of her regular customers that she wanted to kill her husband. The customer allegedly murdered her husband after Kobra N took him to an arranged meeting place. He was sentenced to death, but was pardoned by the victim’s family on payment of diyeh (“blood money”). Kobra N was sentenced to eight years’ imprisonment for being an accomplice to murder, and execution by stoning for adultery.
Perhaps surprisingly though, there is some hope. Many people in Iran are opposed to stoning and there are some very brave campaigners who are determined to bring the practice to an end – the Stop Stoning Forever campaign, for example. There’s a great in-depth interview with the campaigner Soheila Vahdati on the Huffington Post site. The Iranian authorities have commuted several death sentences after concerted campaigning from within Iran, supported by international human rights organisations. So joining our campaign against the death penalty could make a real difference.

Iran: death by stoning ' a grotesque and unacceptable penalty' says new Amnesty report:

As nine women and two men in Iran wait to be stoned to death, Amnesty International today called on the Iranian authorities to abolish death by stoning and impose an immediate moratorium on this horrific practice, specifically designed to increase the suffering of the victims. Serious failings in the Iranian justice system commonly result in unfair trials, including in capital cases.
In a new report published today, the organisation called on the authorities to repeal or amend the country's Penal Code to abolish execution by stoning. Until then, Iran should ensure total to a moratorium on stoning issued by the Head of the Judiciary in 2002, said Amnesty.
Amnesty International UK Director Kate Allen said:
'Recent reforms are welcome but not enough. Execution by stoning is a grotesque and unacceptable penalty which the Iranian authorities should abolish immediately. Execution for committing adultery should be abandoned altogether.
"We urge the Iranian authorities to heed our calls and those of the many Iranians who are fighting for an end to this horrendous practice.'
Iran's Penal Code prescribes execution by stoning. It even dictates that the stones are large enough to cause pain, but not so large as to kill the victim immediately. Article 102 of the Penal Code states that men should be buried up to their waists and women up to their breasts for the purpose of execution by stoning. Article 104 states, with reference to the penalty for adultery, that the stones used should "not be large enough to kill the person by one or two strikes; nor should they be so small that they could not be defined as stones".
Deaths by stoning have still been reported, despite the moratorium imposed in 2002 and official denials that stoning sentences continued to be implemented in Iran. Ja'far Kiani was stoned to death on 5 July 2007 in the village of Aghche-kand, near Takestan in Qazvin province. He had been convicted of committing adultery with Mokarrameh Ebrahimi, with whom he had two children and who was also sentenced to death by stoning. The stoning was carried out despite a stay of execution ordered in his case and was the first officially confirmed stoning since the moratorium, although a woman and a man are known to have been stoned to death in Mashhad in May 2006.
There are fears that Mokarrameh Ebrahimi may yet suffer the same fate. She is in Choubin prison, Qazvin province, apparently with one of her two children. Amnesty International is equally worried about the remaining eight women and two men who may also face stoning, and whose cases are highlighted in the new report.
One case highlighted is that of Kobra N, who is in Tabriz prison in north-west Iran. She was allegedly forced into prostitution by her husband, a heroin addict who was violent towards her. In 1995, after a severe beating by her husband, she reportedly told one of her regular customers that she wanted to kill her husband. The customer allegedly murdered her husband after Kobra N took him to an arranged meeting place. He was sentenced to death, but was pardoned by the victim's family on payment of diyeh ('blood money'). Kobra N was sentenced to eight years' imprisonment for being an accomplice to murder, and execution by stoning for adultery.
The majority of those sentenced to death by stoning are women, who suffer disproportionately from such punishment. One reason is that they are not treated equally before the law and courts, in clear violation of international fair trial standards. They are particularly vulnerable to unfair trials because in Iran they are more likely than men to be illiterate and therefore more likely to sign confessions to crimes they did not commit. Discrimination against women in other aspects of their lives also leaves them more susceptible to conviction for adultery, said Amnesty.
In spite of this gloomy reality, there is hope that death by stoning in Iran will be abolished in the future. Courageous efforts are being made by local human rights defenders who launched the "Stop Stoning Forever" campaign following the May 2006 stonings in Mashhad. Since they began, their efforts have helped save four women and one man - Hajieh Esmailvand, Soghra Mola'i, Zahra Reza'i, Parisa A and her husband Najaf - from stoning. Another woman, Ashraf Kalhori, has also had her stoning sentence temporarily stayed.
But these efforts have come at a high price, said Amnesty. Campaigners in Iran continue to face harassment and intimidation from the authorities. Asieh Amini, Shadi Sadr and Mahboubeh Abbasgholizadeh, another leading member of "Stop Stoning Forever", were among 33 women arrested while protesting in March 2007 about the trial of five women's rights activists in Tehran. Thirty-one of the detainees were released by 9 March. Mahboubeh Abbasgholizadeh and Shadi Sadr were released on bail of 200 million toumans (over US$215,000) on 19 March. They are likely to face trial, possibly on charges including "disturbing public order" and "acting against state security".
Human rights defenders in Iran believe that international publicity and pressure, in support of local efforts, can help bring about change in the country.

Related Link:
As Long As the Law Permits Stoning So Will the Judges

Happy Deygan!

دی یا دتوشو (Daatoshu) به چم دادار و آفریدگار است و در نامه های اوستایی بیشتر جای اهورامزدا بکار رفته است. اگر به نام سی روز ماه بنگرید، میبینید که روزهای هشتم و پانزدهم و بیست و سوم هر ماه با نام دی نام گذاری شده است که برای تمیز آنها از هم هر یک را با نمام روز بعدش خوانده اند. و همچنین اومزد که آن هم نام خداوند است. بدین گونه اورمزد ، دی بآذر ، دی بمهر ، و دی بدین. بنابراین در ماه 4 روز به نام خدا نامیده و در ماه 4 بار جشن دیگان برگزار می شود.

1. اورمزد و دی ماه : در نخستین روز دی ماه باستانی.
   ( 25 آذر ماه خورشیدی )
   


2. دی بآذر و دی ماه : در هشتمین روز دی ماه باستانی.
   ( 2 دی ماه خورشیدی )
   


3. دی بمهر و دی ماه : پانزدهمین روز دی ماه باستانی.
   ( 9 دی ماه خورشیدی )
   


4. دی بدین و دی ماه : بیست و سومین روز دی ماه باستانی.
   ( 17 دی ماه خورشیدی )
   

در ایران باستان نخستین جشن دیگان در ماه دی یعنی روز اورمزد و دی ماه خرم روز نام داشته است و در این روز که شب پیش ، بزرگترین شب سال بوده است. پادشاه و حاکم دیذدار عمومی با مردم داشته است. اکنون هر خانواده زرتشتی میوه هایی مانند انار ، هندوانه ، خربزه ، سیب ، به ، انگور و آجیل تهیه می کنند و تا پاسی از شب اورمزد و دی ماه ( شب چله ) همه با شادی و خرمی شب را می گذرانند و گاهی با نیایش گاه اشهن شب را به سپیده دم تبدیل می کنند .

فلسفه شب یلدا ( شب چله ) اینگونه است که بسیاری از مسلمانان بدون دانستن آن مناسک زرتشتیان را در ایران اجرا می کنند.

Happy Khoordadgan

جشن خوردادگان بر شما خجسته باد!

خواست جنبش زنان: برابری زن و مرد

جنبش زنان خواهان حقوق برابر با مردان هستند. به هیچ وجه این خواسته، خواسته زیادی نیست.
اما باید خدمت آنها که می گویند که چرا زنان به سربازی نمی روند (طوری می گویند که انگار سربازی رفتن برای این افراد حکم شکستن شاخ غول را دارد) عرض کنم که زنان نه ماه بارداری را تحمل می کنند، درد زایمان را تحمل می کنند و دست کم کودک را تا سن دو سالگی به طور کامل مراقبت می کنند درحالیکه در بسیاری از مناطق ایران مادران حتی اختیار اظهارنظر درباره تعیین نام فرزند خود را ندارند. اگر پیشامدی رخ دهد و زنی مانند خانم شیرین عبادی با سابقه ای که در وکالت و قضاوت دارد، اگر بخواهد برای شهادت دادن در دادگاه حاضر شود شهادت او به تنهایی مورد قبول نیست اما یک پیرمرد بیسوادی که در دفتر خانم عبادی جارو می کشد می تواند به تنهایی شهادت دهد و مورد قبول دادگاه است.
اختیارات برابر زنان با مردان در زندگی خواست اصلی جنبش زنان است ولی انگار برخی آقایان که از این تبعیض حقوقی توانسته اند بسیاری از اختیارات زنان که همانند مردان انسان و صاحب اندیشه هستند، را تحت تصرف خود ببیند با برابری حقوقی زن و مرد این حیطه اعمال نفوذ خود را در خطر می بینند زیرا در صورت برابری، دیگر هیچ پدری حق ندارد دختر 13 ساله خود را به عقد پیرمرد 70 ساله در آورد، دیگر هر زنی بدون اجازه شوهرش می تواند پاسپورت بگیرد، دیگر هر زنی جانش برابر با جان یک مرد است چون هر دو انسان هستند و از قوه تفکر کافی برخوردارند (دنیای ما بر اساس توان فکری انسانها ساخته شده نه توان بدنی)، دیگر زنان می توانند بدون اجازه هیچ مردی به مسافرت بروند و ازدواج کنند و طلاق بگیرند و در دادگاه به تنهایی شهادت دهند و بسیاری موارد دیگر.
بسیاری از مردان از اینکه زنان ایرانی از این اختیارات (خود مردان این اختیارات را در زندگی دارند) برخوردار شوند هراس دارند زیرا می دانند که دیگر هیچ حربه حقوقی را نمی توانند پیدا کنند که بر زنان سلطه داشته باشند.
و اما مهریه، که بسیاری از زنان با پذیرش شرایط برابر در متن عقدنامه حاضرند از مهریه صرف نطر کنند. برابری حقوقی زن و مرد مسأله مهریه را حل می کند زیرا بر طبق اصل انکارناپذیر برابری انسانها هیچ انسانی نمی تواند از شریک زندگی خود انتظارات مالی نابرابر داشته باشد.
این برابری سبب پیشرفت جامعه و بالا رفتن سطح آگاهی و فرهنگ مردم می شود و دورنمای ایران پیشرفته را نزدیکتر می کند.

Farvardingan

جشن فروردینگان خجسته باد!

Zarathushtra's Birthday

Esfandgan

جشن اسفندگان و روز زن و روز مادر بر همه خجسته باد !

اهورا مزدا خدای زرتشت

نه قومی برگزیده دارد و نه با زبان ویژه ای برای کسانی وحی می فرستد و نه گروهی از آفریدگان خویش را مامور کشتار گروهی دیگر می کند و نه خودش شبانه چند هزار نفر از بندگانش (فرزندان مصریان) را از میان می برد و نه بابت لغزشهائی که خودش برای این بندگان خواسته است آنها را بسوی آتش و مار و عقرب به جهانی دیگر روانه می کند.
او دستگاه بیکران آفرینش را برای زمین ما که ذره ای ناچیز در این دستگاه است نیافریده، بلکه او جوهر راستی و سرآغاز راستی است. او به هستی آورنده خرد و آغاز و پایان نظامی است بنام « اشا» که میلیاردها کهکشان را با میلیاردها خورشید آنها را از میلیاردها سال پیش با خرد بیکران خود در گردش دارد. است.
او برتر و پاک تر از آن است که ما او را درگیر مسائل فرومایه زندگی چند انسان گمراه بکنیم. او اهورا مزداست. او خوشبختی و شادی و شکوفائی را برای جانداران این زمین آفریده .او آزادی گزینش را آفریده تا انسانها بتوانند راه و روش وشیوه زندگی خود را بدلخواه خود گزینش کنند.او آرامش را آفریده تا مردمان زندگی اسوده داشته باشند. او اندیشه نیک را آفریده تا زنان ومردان را به سوی بخش پرفروغ زندگی راهنمائی کند. او چیرگی به خود را آفریده تا مردمان را از لغزشهای نا خواسته زندگی دور نگاه دارد. او تکا مل و رسا ئئ را آفریده تا مردمان هر روز، هم خود و هم این جهان را تازه تر و نوتر کرده و پیشرفت دهند. و سر انجام او جاودانگی را آفریده تا زنان و مردانی را که با او در روند آفرینش همکاری کرده و در خوشبخت کردن خود و دیگران و این جهان گام برداشته اند در «سرای مینوی سرود»، جاودانه با فروغ خود و در فروغ خود روشنی بخشد.
او هیچگاه آفریده گان خود را «بنده و برده» خود ننامیده بلکه همیشه آنها را « دوست و همکار» مینامد. دوست وهمکار برای بهتر کردن و خوشبخت کردن این کره که ما انرا زمین مینامیم.
این نیک بختی استثنائی ایرانیان بود که این آئین بی همتا از سرزمین آنها بر خیزد تا به تمام جهان نور بیافشاند.

بود مردمی کیش و آیین ما      نگیرد خرد ُخرده بر دین ما
بیاریم باز آب رفته بجوی            مگر زان بیابیم باز آبروی
(فردوسی)

 

منبع : نشریه الکترونیک زرتشت : پیامبر اهورائی ایران زمین

Bahmangan

جشن بهمنگان و روز مرد و روز پدر بر همه خجسته باد!

Shirin Ebadi - Nobel Lecture (in Persian)

متن سخنرانی شیرین عبادی در مراسم اهدای جایزه نوبل صلح 2003 به وی