ترانه سوگند گوگوش و عشق همجنسخواهی

ابتکاری بسیار زیبا

https://www.youtube.com/watch?v=bJHK2i9faGE

28 Perfectly Good Reasons To Oppose Gay Marriage

1. Homosexuality is not natural, much like eyeglasses, polyester, and birth control.

2. Marriage is valuable because it produces children, which is why we deny marriage rights to infertile couples and old people.

3. Obviously, gay parents will raise gay children, since straight parents only raise straight children.

4. Straight marriage, such as Britney Spears' 55-hour escapade, will be less meaningful if gay marriage is allowed.

5. Marriage has been around a long time and hasn't changed at all: women are property, matches are arranged in childhood, blacks can't marry whites, Catholics can't marry Jews, divorce is illegal, and adultery is punishable by death.

6. Gay marriage should be decided by people, not the courts, because majority-elected legislatures have historically protected the rights of minorities.

7. Gay marriage is not supported by religion. In a theocracy like ours, the values of one religion are imposed on the entire country. That's why we have only one religion in America.

8. There is no separation between religious marriage and legal marriage, because there is no separation of church and state.

9. Devout, faithful Anglicans should never accept same-sex marriage, because it is an affront to the traditional family values upheld by Henry VIII and his wife, Catherine of Aragon, and his wife, Anne Boleyn, and his wife, Jane Seymour, and his wife, Anne of Cleves, and his wife, Catherine Howard, and his wife, Catherine Parr. They all knew the meaning of marriage and none of them lost their heads over the matter.

10. Married gay people will encourage others to be gay, in a way that unmarried gay people do not.

11. Legalizing gay marriage will open the door to all kinds of crazy behavior. People may even wish to marry their pets because dogs have legal standing and can sign marriage contracts.

12. Legalizing gay marriage will open the door to legislative change in general, which could possibly include the legalization of polygamy and incest. Because we don't know what comes next, we should never change our laws.

13. Children can never succeed without a male and a female role model at home. That's why single parents are forbidden to raise children.

14. Gay marriage will change the foundation of society. Heterosexual marriage has been around for a long time, and we could never adapt to new social norms because we haven't adapted to things like suburban malls and tupperware parties.

15. Legal marriage will inspire gays to mimic the straight traditions of spiritual commitment ceremonies and celebratory parties, which is currently impermissible for them to do and which they have never done before.

16. Marriage is designed to protect the well-being of children. Gay people do not need marriage because they never have children from prior relationships, artificial insemination or surrogacy, or adoption.

17. Civil unions are a good option because "separate but equal" institutions are always constitutional. In fact, compared with marriage, civil unions are so attractive that straight people are calling dibs on them.

18. A man should not be able to marry whomever a woman can marry, and a woman should not be able to marry whomever a man can marry, because in this country we do not believe in gender equality.

19. If gays marry, some of straight people's tax dollars would end up going to families whose structure they may find morally objectionable. Clearly, it is more just to continue taking gay people's tax dollars to support straight families, who are going to heaven regardless of what anyone else thinks of them.

20. Gays should hold off on the marriage question until society is more accepting of them, because they are not part of society.

21. The people's voice must be heard on this issue. Therefore, we must have a referendum on a constitutional amendment to ban same-sex marriage, because we can't think of any other way to discuss the issue.

22. Each state should decide for itself whether gay marriage will be recognized, because there is no "full faith and credit" clause that requires states to recognize each other's institutions.

23. Gay marriage attempts to replace natural heterosexual instinct with a cultural institution. Morality demands that we subordinate institutionalized commitment to raw, unfettered, biological impulse.

24. Gay marriages could very well suffer maladies like domestic violence and substance abuse. That's why we invented the Quality Control department to pre-approve the righteousness of all marriage applicants, such as convicted serial killer Richard Ramirez who married a woman while on Death Row.

25. Those who support gay marriage aim to overthrow the dominant culture, as evidenced by their enthusiasm to participate in it.

26. The country can't afford to provide benefits for married gay couples. That's why Bush would never consider spending $150 million on programs that encourage more straight people to get married.

27. Gay couples do not deserve marriage because, if everyone on earth limited themselves to same-sex sexual behavior, humanity would soon be extinct. Based on the same concern, we also deny marriage rights to the biologically childless and to those who have borne only one child. (We are also considering denying marriage rights to those who have borne three or more children, because if everyone copied them, the world population would shoot through the roof.)

28. Marriage was created in the Bible as a bond between a man and a woman. The people who lived prior to the writing of the Bible, such as the Chinese, sat around in confusion for many years until the Mesopotamians finally came around and invented the family unit.

راز جاودانگی کوروش بزرگ

Persian:

تابلویی که می بینید، اثر «ویسنت لوپز» نقاش اسپانیایی قرن 18 و روایت کنندۀ یکی از داستان­های تاریخ ایران باستان است.

در لغت نامۀ دهخدا زیر عنوان «پانته آ» بر اساس روایت «گزنفون» آمده است که:

هنگامی که مادها پیروزمندانه از جنگ شوش برگشتند، غنائمی با خود آورده بودند که بعضی از آنها را برای پیشکش به کورش بزرگ عرضه می­کردند. در میان غنائم زنی بود بسیار زیبا و به قولی زیباترین زن شوش به نام پانته­آ که همسرش به نام «آبراداتاس» برای مأموریتی از جانب شاه خویش رفته بود.

چون وصف زیبایی پانته­آ را به کورش گفتند، کورش درست ندانست که زنی شوهردار را از همسرش بازستاند و حتی هنگامی که توصیف زیبایی زن از حد گذشت و به کورش پیشنهاد کردند که حداقل فقط یک بار زن را ببیند، از ترس این که به او دل ببازد، نپذیرفت. پس او را تا باز آمدن همسرش به یکی از نگاهبان به نام «آراسپ» سپرد.

اما اراسپ خود عاشق پانته­آ گشت و خواست از او کام بگیرد، به ناچار پانته­آ از کورش کمک خواست. کوروش آراسپ را سرزنش کرد و چون آراسپ مرد نجیبی بود و به شدت شرمنده شد و در ازا از طرف کوروش به دنبال آبراداتاس رفت تا او را به سوی ایران فرا بخواند.

هنگامی که آبرداتاس به ایران آمد و از موضوع با خبر شد، به پاس جوانمردی کوروش برخود لازم دید که در لشکر او خدمت کند.
می­گویند هنگامی که آبراداتاس به سمت میدان جنگ روان بود پانته­آ دستان او را گرفت و در حالی که اشک از چشمانش سرازیر بود گفت: «سوگند به عشقی که میان من و توست، کوروش به واسطه جوانمردی که حق ما کرد اکنون حق دارد که ما را حق­شناس ببیند. زمانی که اسیر او و از آن او شدم او نخواست که مرا برده خود بداند و نیز نخواست که مرا با شرایط شرم آوری آزاد کند بلکه مرا برای تو که ندیده بود حفظ کرد. مثل اینکه من زن برادر او باشم.»
آبراداتاس در جنگ مورد اشاره کشته شد و پانته­آ بر سر جنازۀ او رفت و شیون آغاز کرد. کوروش به ندیمان پانته­آ سفارش کرد تا مراقب باشند که خود را نکشد، اما پانته­آ در یک لحظه از غفلت ندیمان استفاده کرد و با خنجری که به همراه داشت، سینۀ خود را درید و در کنار جسد همسر به خاک افتاد و ندیمه نیز از ترس کورش و غفلتی که کرده بود، خود را کشت.

هنگامی که خبر به گوش کوروش رسید، بر سر جنازه ها آمد. از این روی اگر در تصویر دقت کنید دو جنازۀ زن می­بینید و یک مرد و باقی داستان که در تابلو مشخص است و بدین گونه است که کسی با نیکنامی در تاریخ جاودانه می­شود.

برگرفته از: اشو زرتشت پیام آور اهورامزدا

English:

The painting you see, is by "Vicente López" the 18th century Spanish painter, is a narrative of one of stories of history of ancient Iran.

In Dehkhoda Lexicon for the word "Pantea" based on "Xenophon" narrative is stated that:

When the Medes returned triumphantly from Susa war, they brought trophies that some of them were dedicated to Cyrus the Great. Among the trophies there was a very beautiful woman and methinks the most beautiful woman in Susa named Pantea that her husband called Abradatas was gone for a mission from their king.

When they described the beauty of Pantea for Cyrus, Cyrus didn't believe right to take a married woman from her husband and even when describing beauty of that woman was excessive and Cyrus was offered at least once to see her, for fear that he might fall in love with her, refused. Then he entrusted her to his keepers called "Arasp" until her husband coming back.

But Arasp himself fell in love with Pantea and wanted to enjoy her, Pantea inevitably asked help from Cyrus. Cyrus blamed Arasp and because he was a decent man, became extremely ashamed and Cyrus ordered him to go & find Abradatas and ask him to come to Iran.

When Abradatas came to Iran and became aware about the subject, for gratitude for generosity of Cyrus, he saw required himself to serve in his army.
It has been said when Abradatas was going to the battlefield, Pantea took his hands while she was crying, said: "I swear to the love between me and you, through the magnanimity of Cyrus to us, now he has right to know us grateful. When I was his captive & his, he didn't want me to know me as his slave and didn't want to release me with shameful conditions but saved me for you. As if I'm his sister-in-law."
Abradatas was killed in that war and Pantea went over his dead body and began wailing. Cyrus ordered Pantea's Abigails to watch her not to kill herself, but she used a moment of neglect of her Abigail and ripped her chest by a dirk that she had with herself, and fell down next to her spouse and Abigail also killed herself & fell down on soil because of fear from Cyrus and her neglect.

When Cyrus became aware about happening, came over to funeral. So if you notice in this painting there are two women and a man and the rest of the story is determined in the painting and thus that someone on reputation is immortal in history.

Source: Ashoo Zarathustra the prophet of Ahura Mazda

واژه "عشق" ریشه پارسی دارد نه عربی

اشا یا اشه ریشه واژه مقدس عشق است و عشق ریشه ای اوستایی دارد و به واژه گیاه عشقه (عربی) هیچ پیوندی ندارد! اشکانیان پیرو سرسخت اشا و اردیبهشت و آیین میترا بودند. اشک آباد پایتخت نخستین آنان بود که امروزه به عشق آباد ترکمنستان دگرگون شد. اشه در دوران و زبان پهلوی اشکانیان، اشک خوانده می شد مانند واژه مرده خجسته گجسته و زنده که به ترتیب مردگ خجستگ گجستگ و زندگ خوانده می شدند و گ میان واژه زندگانی از دوران اشکانیان به میراث مانده است. پس از اسلام ک در واژگان ق خوانده می شد مانند کنستانتنیه (قسطنتنیه) کارن (قارن) باکلا (در زبان تبری به باقلا در فارسی) و ابرکوه به ابرقو و کهرود به قهرود و ... اشک نیز به اشق و عشق دگرگون شد و ( ا ) هم به ( ع ) مانند ایلام به عیلام دگرگون شدنی است. پس اشک ریشه واژه عشق به معنی همان عشق است و اردیبهشت نیز ماه ایزد عشق است.

واژه ی "عشق" از iška اوستایی به معنی خواست، خواهش، میل ریشه می‌گیرد كه آن نیز با واژه‌ی اوستایی iš به معنای "خواستن، میل داشتن، آرزو كردن، جستجو كردن" پیوند دارد.

واژه‌ی اوستایی iš دارای جدا شده‌ها ( مشتقات) زیر است:

aēša : آرزو، خواست، جستجو
išaiti : می‌خواهد، آرزو می‌كند
išta : خواسته، محبوب
išti : آرزو، مقصود.

پسوند ka نیز كه در iška اوستایی وجود دارد كاربرد بسیار دارد و برای نمونه در واژه‌های زیر دیده می‌شود:

mahrka مرگ
araska رشك، حسد
aδka جامه، ردا، روپوش
huška خشك
pasuka چهارپا، ستور
drafška درفش
dahaka گزنده ( ضحاك ):

واژه‌ی اوستایی iš هم ریشه است با در سانسکریت:

eš آرزو كردن، خواستن، جُستن
icchā آرزو، خواست، خواهش
icchati می‌خواهد، آرزو می‌كند
išta خواسته، محبوب
išti خواست، جستجو

همچنین، به گواهی شادروان فره‌وشی، این واژه در فارسی ِ میانه به شكل ِ išt به معنی خواهش، میل، ثروت، خواسته و مال باز مانده است.

خود واژه‌های اوستایی و سنسكریت نام برده شده در بالا از ریشه‌ی هند و اروپایی نخستین یعنی ais به معنی خواستن، میل داشتن، جُستن می‌آید كه شكل اسمی آن aisskā به معنای خواست، میل، جستجو است.

در بیرون از اوستایی و سنسكریت، در چند زبان دیگر نیز مشتقاتی از واژه‌ی هند و اروپایی نخستین ais حفظ شده است، از آن جمله اند:

در اسلاوی كهن كلیسایی isko, išto جستجو كردن، خواستن؛ iska آرزو
در روسی iskat جستجو كردن، جُستن
در لیتوانیایی ieškau جستجو كردن
در لاتین aeruscare خواهش كردن، گدایی كردن
در آلمانی بالای كهن eiscon خواستن، آرزو داشتن
در انگلیسی كهن ascian پرسیدن
در انگلیسی امروز ask پرسیدن، خواستن

اما لغت‌نامه نویسان سنتی ما واژه‌ی عشق را به واژه ی عَشَق عربی (ašaq') به معنای "چسبیدن" (منتهی‌الا‌رب)، "التصاق به چیزی" (اقرب‌الموارد) مربوط كرده اند. نویسنده‌ی "غیاث‌اللغات" می‌كوشد میان "چسبیدن، التصاق" و "عشق" رابطه بر قرار كند و می نویسد:

"مرضی است از قسم جنون كه از دیدن صورت حسن پیدا می‌شود و گویند كه آن مأخوذ از عَشَقَه است و آن نباتی است كه آن را لبلاب گویند چون بر درختی بچسبد آن را خشك كند. همین حالت عشق است بر هر دلی كه طاری شود صاحبش را خشك و زرد كند."

در عربی امروز نیز واژه‌ی عشق كاربرد بسیاری ندارد و بیش تر حَبَّ (habba) و اشكال جداشده‌ی آن به كار می‌روند مانند: حب، حبیب، حبیبه، محبوب و دیگرها.

فردوسی نیز كه برای پاسداری از زبان فارسی از به كار بردن واژه‌های عربی آگاهانه و كوشمندانه خودداری می‌كند ( اگر چه واژه هایی از آن زبان را به ناگزیر در این جا و آن جای شاهنامه به كار یرده است) با این حال واژه‌ی عشق را به آسانی و رغبت به كار می‌برد و با آن كه آزادی شاعرانه به او امكان می‌دهد واژه‌ی دیگری را جایگزین عشق كند. واژه‌ی حُب را كه واژه‌ی اصلی و رایج برای عشق در عربی است و مانند عشق نیز یك هجایی است و از این رو وزن شعر را به هم نمی‌‌زند، به كار نمی‌برد. خداوندگار شاهنامه با آن كه شناخت امروزین ما را از زبان و ریشه‌شناسی واژه‌های هند و اروپایی نداشته است به احتمال قوی می‌دانسته است كه عشق واژه‌ای فارسی است. وی از جمله می گوید:

بخندد بگوید كه ای شوخ چشم
زعشق تو گویم نه از درد و خشم
نباید كه بر خیره از عشق زال
نهال سر‌افكنده گردد همال
پدید آید آنگاه باریك و زرد
چو پشت كسی كو غم عشق خورد
دل زال یكباره دیوانه گشت
خرد دور شد عشق فرزانه گشت

این احتمال نیز وجود دارد كه فردوسی خود واژه‌ی عشق را نه با "ع"، بلكه به شكل "اِشق" و یا حتا "اِشك" نوشته باشد كه البته پی بردن به این نكته كار آسانی نیست، زیرا كهن‌ترین دستنوشت بازمانده‌ی شاهنامه به درحدود دو سده پس از فردوسی بر‌می‌گردد.

منطق‌الطیر عطار و جستجوی مرغان را در طلب سیمرغ و یا بیت معروف مولوی را:

هفت شهر عشق را عطار گشت
ما هنوز اندر خم یك كوچه‌ایم

كه نشان دهنده ی معنی واژه ی عشق با ریشه‌ی فارسی آن یعنی "خواستن" و "جُستن" است.

برگرفته از : پایگاه پژوهشی ایران شناختی
بر پایه نوشتار اسکات ب. نوگل، پروفسور پژوهش های انجیلی و باستانی در خاور نزدیک، گردانده بخش تمدن و زبان های خاور نزدیک از دانشگاه واشنگتن

Nobel peace laureates (photo)

Nobel peace laureates: Mrs. Williams with Jody Williams, Shirin Ebadi & Rigoberta at the launch of the NWI in May, 2006

مفهوم ازدواج از نگاه نویسنده بلاگ

ازدواج، پذیرفتن تعهدی برای آغاز یک زندگی تازه و بودن در کنار کس دیگری، است که هر یک از دو نفر را ملزم می دارد در این زندگی تازه همانگونه که به خواسته های خود توجه می کنند خواسته های طرف مقابل را که به بودن با او احساس امنیت و آرامش میکنند، در نظر بگیرند و در این زندگی تازه ی دو نفری، هر یک از این دو نفر، میخواهد به خواسته های شخصی خود در عرصه اجتماعی، با پشتیبانی نفر دیگر این زندگی تازه، برسد. این زندگی تازه که بنیان آن را دو نفر تشکیل میدهند اگر بدون عشق متقابل این دو به یکدیگر باشد، بی مفهوم و بی محتوا است و خیلی زود در گذر زمان محو می شود و آن دو نفر دیگر هیچ احساس مسؤولیت و تعهدی نسبت به آن (زندگی مشترک) ندارند. در واقع زندگی مشترک زندگیی است که هر یک از دو بنیانگذاران آن باید این واقعیت و حقیقت را در نظر داشته باشند که این یک زندگی است در کالبد دو عاشق که بودن هر دوی آنها این زندگی را معنا می بخشد و بدون بودن نفر دوم و یا علاقه متقابل، این زندگی هیچ معنا و مفهومی ندارد.

زمان و دل و آرزو و واقعیت

زمان همچنان می گذرد و این واقعیت، همان طبیعت است. به خودمان نگاه کنیم که دل و جان و فکر ما تا چه اندازه بذر خوشبختی را در مزرعه زمان کاشته است؟ تا چه اندازه خودمان و دیگران و اطرافیان میوه ی خوشبختی را چیده و چشیده اند؟ آیا خوشبختی این است که ما با پول زیاد بتوانیم امکانات و لوازم مادی زندگی را بدست آوریم؟ خوشبختی یک حس است و حس از روان ما سرچشمه می گیرد، پس چطور مادیات که نه جان دارند و نه خرد و مغز و قلب، می توانند حس خوشبختی را به ما منتقل کنند؟

زمان می گذرد و در مسیر زمان ما خیلی چیزها را از دست می دهیم و خیلی چیزها بدست می آوریم، پس بستگی به خود ما دارد که چگونه احساس خوشبختی کنیم و تا چه اندازه اسباب خوشبختی و راحتی و آرامش و آسایش دیگران را فراهم کنیم.